اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

کد مطلب: ۷۸ ۱۳۹۶/۰۳/۲۷ - ۰۷:۲۵ ۳۹
دحوُالارض در كلام آيت الله سعادت پرور (پهلوانى)

دحوالارض در آثار علمای ربانی

دحوُالارض در کلام آیت الله سعادت پرور (پهلوانى)

بسم الله الرّحمن الرّحیم

مرحوم سیّد بن طاووس براى روز 25 ذى القعده که روز دحوالارض است، دعایى ذکر فرموده است و در این جا به بیان جملاتى از آن بسنده مى‏شود:

 «أَللَّهُمَّ! داحِىَ الْکَعْبَهِ وَ فالِقَ الْحَبَّهِ وَ صارِفَ اللَّزِبَهِ وَ کاشِفَ الْکُرْبَهِ!» (اقبال الاعمال، ص 312)

خداوندا! اى گسترنده‏ کعبه و شکافنده‏ هسته و درگذرنده از لغزش و برطرف کننده‏ ناراحتى سخت و گلوگیر.

در این دعا، ابتدا تحمید و تمجید حق سبحانه بیان شده و سپس به عظمت آن روز اشاره گردیده:

 «أَسْأَلُکَ فِى هذَا الْیَوْمِ مِنْ أَیّامِکَ الَّتِى أَعْظَمْتَ حَقَّها وَ قَدَّمْتَ سَبْقَها، وَ جَعَلْتَها عِنْدَ الْمُؤمِنِینَ وَدِیعَهً، وَ إِلَیْکَ ذَرِیعَهً وَ بِرَحْمَتِکَ الْوَسِیعَهِ.» (اقبال الاعمال، ص 312)

در این روز که حقّ آن را بزرگ داشته و آن را پیش افتاده‏ تر [و برتر] از دیگر روزها مقرّر نموده و امانتى نزد مؤمنان و وسیله‏اى به سوى خود و رحمت واسعه ‏ات قرار داده‏ اى، از تو درخواست مى‏ نمایم.

و سپس حوایجى با ذکر تمجید از رسول اللَّه (صلّى­اللَّه علیه و آله و سّلم) مطرح گردیده است.

موضوع بسط کعبه در قرآن شریف و روایات‏

عمده چیزى که لازم است در این جا بدان توجه شود، موضوع بسط و توسعه‏ کعبه و مراد از آن است. در توضیح این مطلب، ابتدا به آیات و احادیثى اشاره مى‏شود تا شاید از برکت آن‏ها مشکل حلّ شود و سپس، گفتارى براى توضیح و تبیین بیانات الهى و معصومین(علیهم‏السّلام) ذکر مى‏گردد.

خداوند در قرآن شریف مى‏فرماید: وَ هُوَ الَّذِی مَدَّ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ فِیها رَواسِیَ وَ أَنْهاراً (رعد، آیه‏ 3) و اوست کسى که زمین را گسترانید و در آن کوه‏ها و رودها نهاد.

وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَیْنا فِیها رَواسِیَ (حجر، آیه‏ 19) و زمین را گسترانیدیم و در آن کوه‏هاى استوار افکندیم.

أَوَ لَمْ یَرَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ کانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ کُلَّ شَیْ‏ءٍ حَیٍّ أَ فَلا یُؤْمِنُونَ (انبیا، آیه‏ 30) آیا کسانى که کفر ورزیدند، ندانستند که آسمان‏ها و زمین، هر دو به هم پیوسته بودند و ما آن دو را از هم جدا ساختیم و هر چیز زنده‏اى را از آب پدید آوردیم. آیا [باز هم‏] ایمان نمى‏آورند.

أَفَلَمْ یَنْظُرُوا إِلَى السَّماءِ فَوْقَهُمْ کَیْفَ بَنَیْناها وَ زَیَّنَّاها وَ ما لَها مِنْ فُرُوجٍ وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَیْنا فِیها رَواسِیَ (ق، آیات 6 و 7) مگر به آسمان بالاى سرشان ننگریسته‏اند که چگونه آن را ساخته و زینتش داده‏ایم و براى آن هیچ گونه شکافتگى نیست و زمین را گستردیم و در آن لنگرها فرو افکندیم.

در نهج البلاغه وارد است:

 «فَمَنْ فَرَّغَ قَلْبَهُ وَ أَعْمَلَ فِکْرَهُ لِیَعْلَمَ کَیْفَ … عَلَّقْتَ فِى الْهَوآءِ سَماواتِکَ، وَ کَیْفَ مَدَدْتَ عَلَى مَوْرِ الْماءِ أَرْضَکَ، رَجَعَ طَرْفُهُ حَسِیراً، وَ عَقْلُهُ مَبْهُوراً، وَ سَمْعُهُ والِهاً، وَ فِکْرُهُ حائِراً.» (نهج البلاغه، خطبه 160)

پس هر کس دل خود را فارغ و فکر خود را اعمال کند که چگونه … آسمان‏ها را در هوا آویزان نمودى و زمین را بر روى آب لرزان گسترانیدى، چشم او خسته و عقل او مغلوب و گوشش سرگشته و فکر او متحیّر خواهد شد.

و در چند حدیث نسبت به دحوالارض آمده است:

1.«دَحَیْتَ الْأَرْضَ مِنْ تَحْتِ الْکَعْبَهِ.» (وسائل الشیعه، ج 7، ص 331، باب 16، حدیث 1 و 3 و 6) زمین را از زیر کعبه گسترانیدى.

2.«و دَحَیْتَ الْأَرْضَ، وَ نَصَبْتَ فِیهِ الْکَعْبَهَ.» (وسائل الشیعه، ج 7، ص 332، باب 16، حدیث 5) و زمین را گسترانیده و کعبه را در آن برپاداشتى.

و در بعضى روایات نسبت به روز 25 ذى‏القعده وارد شده است:

1.«أَنْزَلَ اللَّهُ الْکَعْبَهَ الْبَیْتَ الْحَرامَ … وَ هُوَ أَوَّلُ یَوْمٍ نُزِلَ فِیهِ الرَّحْمَهُ مِنَ السَّمآءِ عَلى‏ آدَمَ- علیه‏السّلام.» (وسائل الشیعه، ج 7، ص 331، باب 16، حدیث 2) خداوند، خانه‏ محترم کعبه را نازل فرمود … و این روز، اوّلین روزى بود که رحمت از آسمان بر حضرت آدم ( علیه‏السّلام) نازل گردید.

2.«وَ فِى خَمْسَهٍ وَ عِشْرینَ مِنْ ذِى الْقَعْدَهِ وُضِعَ الْبَیْتُ، وَ هُوَ أَوَّلُ رَحْمَهٍ وُضِعَتْ عَلى‏ وَجْهِ الْأَرْضِ.» (وسائل الشیعه، ج 7، ص 322، باب 16، حدیث 4) در روز بیست و پنجم ذى القعده، خانه‏ى کعبه [بر روى زمین‏] نهاده شد و این اوّلین رحمتى بود که بر روى زمین نهاده شد.

3.و در روایتى است که از امام (علیه‏السّلام) مى‏پرسند: روز 25 چه روزى است؟ حضرت در جواب فرمودند:

«یَوْمٌ نُشِرَتْ فیهِ الرَّحْمَهُ، وَ دُحِیَتْ فیهِ الْأَرْضُ، وَ نُصِبَتْ فیهِ الْکَعْبَهُ.» (همان) روزى است که رحمت خداوند در آن پخش و زمین گسترانیده و کعبه [در آن‏] نهاده شد.

4.«أَوَّلُ رَحْمَهٍ نُزِلَتْ مِنَ السَّمآءِ إِلَى الْأَرْضِ فِى خَمْسَهٍ وَ عِشْرینَ مِنْ ذِى الْقَعْدَهِ.»(وسائل الشیعه، ج 7، ص 332، باب 16، حدیث 5) اوّلین رحمتى که از آسمان به زمین نازل شد، در روز بیست و پنجم ذى القعده بود.

5.«وَ أَنْزَلَ اللَّهُ الرَّحْمَهَ لِخَمْسٍ لَیالٍ بَقینَ ذِى الْقَعْدَهِ.» (وسائل الشیعه، ج 7، ص 332، باب 16، حدیث 9) و خداوند در تاریخ پنج شب مانده از ماه ذى القعده، رحمت را فرو فرستاد.

6.«فِى خَمْسٍ وَ عِشْرینَ لَیْلَهً مِنْ ذِى الْقَعْدَهِ أُنْزِلَتِ الرَّحْمَهُ مِنَ السَّمآءِ، وَ أُنْزلَ‏ تَعْظیمُ الْکَعْبَهِ عَلى‏ آدَمَ (علیه‏السّلام) (وسائل الشیعه، ج 7، ص 332، باب 16، حدیث 9) در بیست و پنجم ذى القعده، رحمت از آسمان نازل شد و نیز [وجوب‏] تعظیم کعبه بر حضرت آدم(علیه‏السّلام) نازل گردید.

جمع بندى آیات و روایات وارده در بسط زمین از زیر کعبه‏

از همه آیات و روایات و دعاى فوق، به طور اجمال، چهار مطلب استفاده مى‏شود:

 1.خلق کعبه؛ 2. خلق زمین آن؛ 3. بسط خلق زمین؛ 4. رحمت بودن آن‏ها.

امّا ذکر از نزول کعبه و خلق زمین و بسط آن از زیر کعبه، ممکن است به حساب ذکر از عظمت آن باشد و اما ذکر از نزول رحمت و رحمت نخستین که بر زمین نهاده و نشر شده، ممکن است به اعتبار، هم کعبه و هم خلق زمین باشد و بعید نیست که مراد از رحمت نیز، رحمت رحمانیّه و رحیمیّه باشد؛ چرا که از کعبه و زمین، مطلقاً هر دو رحمت را مى‏توان انتظار داشت.

———————————————————————–

منبع:  نور هدایت، ج‏3، ص 47

نظرسنجی پایگاه

نظر شما درباره طرّاحی جدید پایگاه اینترنتی استاد معظّم حاج شیخ علی فروغی؟

حضرت ابالفضل العبّاس (علیه السّلام)، تجلّی توحید

فیلم/ حضرت ابالفضل العبّاس (علیه السّلام)، تجلّی توحید

کلیپی زیبا درمورد مقام والای قمر منیر بنی هاشم، حضرت ابا الفضل العبّاس علیه السّلام

رسول اکرم (ص)، تجلّی اعظم خداوند

فیلم/ رسول اکرم (ص)، تجلّی اعظم خداوند

بیانات در روز عید مبعث رسول اکرم (ص) / (1395/02/16)