اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

کد مطلب: ۹۴۰ ۱۳۹۶/۰۶/۲۸ - ۰۵:۰۵ ۳۷
سرور وحدت

در محضر استاد فروغی (سلّمه الله)

سرور وحدت

بسم الله الرّحمن الرّحیم

بُریر و عبدالرحمن از اصحاب أباعبدالله الحسین(علیه‎السلام) و شهدای کربلا هستند. در مقاتل آمده است: «فَرُوِیَ أَنَّ بُرَیْرَ بْنَ خُضَیْرٍ الْهَمْدَانِیَّ وَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَبْدِ رَبِّهِ الْأَنْصَارِیَّ وَقَفَا عَلَى بَابِ الْفُسْطَاطِ لِیَطَّلِیَا بَعْدَهُ فَجَعَلَ بُرَیْرٌ یُضَاحِکُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ یَا بُرَیْرُ أَ تَضْحَکُ مَا هَذِهِ سَاعَهُ ضَحِکٍ وَ لَا بَاطِلٍ فَقَالَ بُرَیْرٌ لَقَدْ عَلِمَ قُومِی أَنَّنِی مَا أَحْبَبْتُ الْبَاطِلَ کَهْلًا وَ لَا شَابّاً وَ إنَّمَا أَفْعَلُ ذَلِکَ اسْتِبْشَاراً بِمَا نَصِیرُ إِلَیْهِ فَوَ اللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ نَلْقَى هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ بِأَسْیَافِنَا نُعَالِجُهُمْ بِهَا سَاعَهً ثُمَّ نُعَانِقُ الْحُورَ الْعِینَ»(1)

بُریر و عبدالرحمن روز عاشورا بر در خیمه ایستاده بودند و بُریر حرف‎هایی می‎زد تا عبدالرحمن را بخنداند.

در شرایط جنگ که عده‎ای کشته و شهید خواهند شد، شوخی و مزاح کرده و می‎خندد! این چه روحیه‎ای است؟! گاهی یک خار در پای آدم فرو می‎رود، داد و فریاد می‎کند! بله اهل دنیا اکثرا چنین هستند و تحمل سختی‎ها را ندارند. باید تلاش کنیم به مقام «حلم» و «صبر» برسیم که اگر رسیدیم، آدم شدیم و وقتی آدم شدیم، دل بند ابدیت می‎شود و با مشکلات جزئی دچار تلاطم نمی‎شود و احساس شکست نمی‎کند. انسان وقتی خدا را یافت و فهمید که نظام آفرینش برخی دشواری‎ها را به انسان تحمیل خواهد کرد تا او را تربیت کند، احساس شکست نمی‎کند، چون همه چیز را دست خدا می‎بیند.

عبدالرحمن گفت: «بریر الان وقت شوخی و بیهودگی نیست، حواست را جمع کن!»

بریر گفت: «به خدا قسم در عمرم یک لحظه به باطل میل نداشته‎ام، این کار را کردم تا تو را بخندانم؛ چون شادمانم و می‎دانم به کجا صیرورت پیدا می‎کنیم!

«صیرورت» غیر از «سیر» است هر چند که گاهی به یک معنا هم به کار می‎روند. قرآن می‎فرماید: «أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِیرُ الْأُمُور»(2) در صیرورت، تحول وجود دارد؛ یعنی به سوی خدا در حال شدن هستیم. همه امور در حال شدن به سوی خدا هستند و متحول اند. بریر می‎گوید شادمانم چرا که داریم متحول شده و عوض می‎شویم.

چگونه عوض می‎شوند؟ خونشان با خون أباعبدالله الحسین(علیه‎السلام) یکی می‎شود؛ یعنی وحدت خون پیدا می‎کنند. لذا ابن عباس می‎گوید: «رَأَیْتُ النَّبِیَّ فِیمَا یَرَى النَّائِمُ ذَاتَ یَوْمٍ نِصْفَ النَّهَارِ أَشْعَثَ أَغْبَرَ بِیَدِهِ قَارُورَهٌ فِیهَا دَمٌ فَقُلْتُ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذِهِ قَالَ هَذَا دَمُ الْحُسَیْنِ ع وَ أَصْحَابِهِ لَمْ أَزَلْ أَلْتَقِطُهُ مُنْذُ الْیَوْمِ فَأُحْصِی بِذَلِکَ الْوَقْتِ فَوَجَدْتُهُ قُتِلَ ذَلِکَ الْیَوْم»(3)‏ حضرت رسول(صلّى اللَّه علیه و آله و سلم) را در خواب دیدم در حالى که غبار آلود بود و در دستش شیشه‏اى پر از خون داشت، عرض کردم: پدر و مادرم فدایت گردد این شیشه چیست؟ فرمودند: این خون حسین و یاران اوست که از زمین جمع کرده‌‏ام، من آن روز را در نظر گرفتم درست همان روز بود که سید الشهداء(علیه‎السلام) به شهادت رسیده بودند.

یعنی خون اصحاب با خون سیدالشهدا به وحدت رسیده‎ است. اصحاب روح شده و به مقام «سلام» رسیدند. «السَّلَامُ عَلَیْکَ وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِک‏» اگر در مقام سلام نباشند نمی‎توان به آنها سلام داد. آیا می‎توانیم در قبرستان به پدر و مادرمان و افراد عادی اینگونه سلام دهیم؟ خیر؛ برای افراد عادی باید فاتحه خواند. سلام، مخصوص انبیاء و اولیای خدا(علیهم‎السلام) است که در مقام سلام اند. «وَ السَّلامُ عَلَیَّ یَوْمَ وُلِدْتُ وَ یَوْمَ أَمُوتُ وَ یَوْمَ أُبْعَثُ حَیًّا»(4) و سلام (خدا) بر من، در آن روز که متولّد شدم و در آن روز که مى‏میرم و آن روز که زنده برانگیخته خواهم شد!

انشاءالله خداوند از این معانی به ما روزی کند.

 

تهیه و تنظیم: گروه تحقیقی پژوهشی فروغ توحید

——————————————–
منابع:
1. بحار الأنوار، ج‏45، ص 1
2. شوری،53
3. إعلام الورى بأعلام الهدى، ج‏1، ص 430
4. مریم،33

نظرسنجی پایگاه

نظر شما درباره طرّاحی جدید پایگاه اینترنتی استاد معظّم حاج شیخ علی فروغی؟

حضرت ابالفضل العبّاس (علیه السّلام)، تجلّی توحید

فیلم/ حضرت ابالفضل العبّاس (علیه السّلام)، تجلّی توحید

کلیپی زیبا درمورد مقام والای قمر منیر بنی هاشم، حضرت ابا الفضل العبّاس علیه السّلام

رسول اکرم (ص)، تجلّی اعظم خداوند

فیلم/ رسول اکرم (ص)، تجلّی اعظم خداوند

بیانات در روز عید مبعث رسول اکرم (ص) / (1395/02/16)