اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

کد مطلب: ۹۲۴ ۱۳۹۶/۰۶/۲۷ - ۱۸:۵۰ ۱۰۰
سلوک عاشورایی

در محضر استاد فروغی (سلّمه الله)

سلوک عاشورایی

بسم الله الرحمن الرحیم

بخشى از سخنرانى استاد فروغى در ماه صفر 1393

عشق و محبت، سرمایه انسان

با عشق به عرصه وجود آمده ایم! عشق، محبت اهل بیت(علیهم السلام) است که ما را وارد سرزمین وجود کرده است. توجه به پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) و آل اوست که ما را از عدم به وجود آورده است.

رهرو منزل عشقیم ز سر حدّ عدم      تا به اقلیم وجود این همه راه آمده ایم

عشق و محبت سرمایه آدمی است تا منازل تعالی را در این عالم بپیماید و بالا رود. اهل بیت(علیهم السلام) آمده اند تا ما را بالا ببرند.
امام صادق(علیه السلام) فرمود: ما به خاطر دوستان خود در این خاک گرفتار شده ایم “وَ لَوْ لَمْ یَکُنْ فِی الْأَرْضِ مُؤْمِنُونَ کَامِلُونَ إِذاً لَرَفَعَنَا اللَّهُ إِلَیْه”(بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج‏64، ص 351) ‏گرفتار دوستان خود هستیم! امام زمان(علیه السلام) به خاطر ما در این خاک مانده است.

انسانى که درس عشق نخواند پس چه خوانده است؟!

میِ توحید و محبت را باید از دست اهل بیت(علیهم السلام) خورد تا انسان محو و عدم شود.

الهی به آنان که در تو گم اند      نهان از دل و دیده مردم اند

آنها کجا گم اند و ما کجا گم هستیم؟! در بیابان دنیا؟! در وادی تحیّر و شهوت و حیوانیت؟! مانند کسی که “اسْتَهْوَتْهُ الشَّیاطینُ فِی الْأَرْضِ حَیْران” (انعام/71) شیاطین عقلش را ربوده‏اند و در زمین سرگردان [و بى‏هدف و گمراه‏] است.

انسانى که دل به دنیا ببندد، به بن بست می رسد و نتیجه زندگی اش حیرت و یأس است.

اگر انسان در زندگی خود روزنه اى باز نکند، ماحصل اش همین مى شود. روزنه به عالم غیب سرور مى آورد.

سلوک با مرکب بلا و مصیبت

شما ببینید، اولیاء الهی در اوج بلا شاداند! چون به عالم حقیقت وصل شده اند، دراین عالم خبری نیست. اینجا باید سیلی خورد! هر چقدر آماده دریافت بلا باشی، بیشتر بالا می روی. قانون نظام آفرینش این است. آنهایی که آماده اند تلخی بکشند، زودتر از این عالم خارج می شوند. تلخی ها باعث می شود محبت دنیا زودتر بیرون رود و انسان بالا برود.

سلوک عاشورایی همین است. در عاشورا که تمام حقایق ظهور کرده است و جمال الله به تجلّی آمده است بخاطر اینست که خون بها داده اند و این نتیجه را گرفته اند!

سلوک عاشورایی اوج بلاست! بلایی بالاتر از این نمی شود تصور کرد. بنابراین هر فیضی در عالم از اینجاست هر فیضی که به پیامبران(علیهم السلام) عنایت شده، در کربلا جمع است. در عالم هر کجا را آزمود و میزان بلا بالا بود فیوضات هم بالاست، این قانون خداست.

امام حسین(علیه السلام)، وارث انبیاء(علیهم السلام)

زیارت وارث را بخوانید، یک مرتبه در طول تاریخ بشر، کسی پیدا شده و وارث همه انبیاء(علیهم السلام) شده است! معلوم است که امام حسین(علیه السلام) کاری کرده مساوی با کار تمام انبیاء(علیهم السلام) و اگر این کار را انجام نمى داد، تلاش همه انبیاء(علیهم السلام) نابود می شد و همه شان بی وارث می شدند.

وراثت از انبیاء(علیهم السلام) قصه نسبت فامیلى نیست، چرا که به حضرت نوح(علیه السلام) مى فرماید: “یا نُوحُ إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ أَهْلِک”(هود/46) ای نوح! پسرت از خاندان تو نیست. وراثت همان است که خداوند مى فرماید: ابراهیم(علیه السلام) تو پدر کسانی هستی که با آنها ابوّت و بنوّت معنوی داری “مِلَّهَ أَبیکُمْ إِبْراهیم”(حج/78) این هنر است! انسان می تواند با این ارتباط معنوی از انبیاء(علیهم السلام) ارث ببرد.

سیر حبّى حضرت ابراهیم(علیه السلام)

پدر ما ابراهیم(علیه السلام) عشق بازی می کرد! فرمود: “لا أُحِبُّ الْآفِلین”(انعام/76) من غروب کنندگان را دوست ندارم.

این نظام، نظام محبت است، نظام عشق بازی است، محبت خود را به کسی بده که باقی است و زوال ندارد.

هزاران سال با حیرت نشستم       بدو پیوستم و از خود گسستم

ولیکن سرنوشتم این سه حرف است       تراشیدم پرستیدم شکستم

حاصل عمر آدمی این است! کی می شود فقط حقیقت را بپرستیم؟!

ابراهیم(علیه السلام) با حب سیر کرد هر کس مثل او زندگی نکند سفیه است! “وَ مَنْ یَرْغَبُ عَنْ مِلَّهِ إِبْراهیمَ إِلاَّ مَنْ سَفِهَ نَفْسَه”(بقره/130) و کیست که از آیین ابراهیم روى گردان شود، جز کسى که خود را خوار و بى‏ارزش کند و خویش را به نادانى و سبک مغزى زند؟

سلوک عاشورایی عشق بازی است! عشق بازی در بلا! این هنر می خواهد! خاری به پایمان می رود همه را خبر می کنیم! چه شده مگر؟!
بله! عده اى در بلا هم عشق بازی مى کنند. درس پاک بازی است که انسان را به فنا می رساند، اگر این نباشد انسان به لقاء الله نمى رسد.

این سلوک باید وارد زندگی ما هم بشود تا با حقایق زندگی کنیم. کاسه وجود انسان را با توجه به مصیبت هایى که به او مى رسد، پر می کنند. هر قدر در آن صحنه بیشتر حضور داشته باشد، بیشتر بهره خواهد برد.

باید توجه داشت که این راه را با دل مى توان پیمود. عقل مقدّمه دل است، حضور در صحنه بلا و مصیبت کار دل است، و دل را هم محبت به حقیقت به صحنه می آورد.

سلوک امام حسین(علیه السلام) و اصحاب

صحنه کربلا را ببینید! عجب جانبازی کردند! آنها کشته شدگان عشق اند.

امام زمان(علیه السلام) در زیارت ناحیه مقدسه مى فرماید: “وَ قَدْ عَجِبَتْ مِنْ صَبْرِکَ مَلَائِکَهُ السَّمَاوَات”‏ (بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج‏98، ص 240) تمام ملائکه از صبر امام حسین(علیه السلام) در تعجب بودند!

همه به تماشا آمده بودند! جبرئیل امین انگشت به دهان گرفت و گفت عجبا حسین! این چه عشق بازی است! سرش را هم بالای نیزه بردند! کسی که عاشق است تار و پود خود را به معشوق هدیه می دهد.

زنده و جاوید کیست      کشته شمشیر دوست

کار حیات قلوب      از سر شمشیر اوست

در کربلا عشق بود که صحنه را به ظهور آورد. اصحاب اباعبدالله(علیه السلام) همه کشتگان عشق اند!

یکی از شاهان قصد داشته قبر شهدای کربلا را بشکافد و ببیند آنچه که درباره آنها گفته می شود درست است یا نه؟ گفت اول از حرّ شروع می کنیم. وقتی قبر را شکافتند دیدند دستمال زردی که امام حسین(علیه السلام) بر پیشانی اش بسته همراه اوست. وقتى دستمال را باز کردند خون جارى شد!

گر بشکافی هنوز خاک شهیدان عشق      آید از آن کشتگان زمزمه دوست دوست

تو هم از خودت تابلویی بکش، هنرمندی کن تا خدا بخرد تا اینکه در قیامت سربلند باشی! اگر نمى توانی بگو خدایا خودت برایم تابلو بکش!

اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَحْیَایَ مَحْیَا مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد

خدایا ما را حسینی زنده بدار

 

تهیه و تنظیم: گروه تحقیقى پژوهشى فروغ توحید

نظرسنجی پایگاه

نظر شما درباره طرّاحی جدید پایگاه اینترنتی استاد معظّم حاج شیخ علی فروغی؟

اهل معرفت، آبروی انسانیّت

صوت/ اهل معرفت، آبروی انسانیّت

بخشی از بیانات استاد فروغی به مناسبت پنجم آذر ماه، سالگرد ارتحال عارف صمدانی حضرت آیت الله شیخ علی آقا سعادت پرور (قدس الله نفسه الزکیّه)

ولیّ الله پنهان است

صوت/ ولیّ الله پنهان است … (آذری)

در اربعین ارتحال شیخ قربان علی ترخان رحمه الله (1386)

حضرت ابالفضل العبّاس (علیه السّلام)، تجلّی توحید

فیلم/ حضرت ابالفضل العبّاس (علیه السّلام)، تجلّی توحید

کلیپی زیبا درمورد مقام والای قمر منیر بنی هاشم، حضرت ابا الفضل العبّاس علیه السّلام