اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

کد مطلب: ۶۶ ۱۳۹۶/۰۳/۲۷ - ۰۶:۳۸ ۳۳
شرح فرازی از دعای عرفه در بيان آيت الله سعادت پرور (پهلوانی)

دعاى روز عرفه حضرت سيدالشهداء (عليه ‏السّلام)

شرح فرازی از دعای عرفه در بیان آیت الله سعادت پرور (پهلوانی)

بسم الله الرّحمن الرّحیم

حضرت سیدالشهداء(علیه ‏السّلام) بنابر منقول در دعاى روز عرفه مى‏‌فرماید:

«إِلهِی! عَلِمْتُ بِاخْتِلافِ الآثارِ وَتَنَقُّلاتِ الأَطْوارِ، أَنَّ مُرادَکَ مِنِّی أَنْ تَتَعَرَّفَ إِلَىَّ فِی کُلِّ شَیْ‏ءٍ حَتّى‏ لا أَجْهَلَکَ فِی شَیْ‏ءٍ.» «2»

معبودا! از پى در پى آمدن آثار و مظاهر و دگرگونى احوال، دانستم که مقصود تو از من این است که خود را در هر چیزى به من بشناسانى تا در هیچ چیزى به تو نادان نباشم.

ولى افسوس که بت ‏پرست به بت، و تو اى مسلمان، به ظواهر مظاهر قانع شده و از حقیقت آنان غافل مانده ‏اید!

شیخ محمود شبستری می گوید:

همو کرد و همو گفت و همو بود              نکو کرد و نکو گفت و نکو بود

او سبحانه بود که عالم را خلق نمود، تا از این راه با او سبحانه آشنا گردیم، که:

«کُنْتُ کَنْزاً مَخْفِیّاً [خَفِیّاً] فَأَحْبَبْتُ أَنْ أُعْرَفَ، فَخَلَقْتُ الْخَلْقَ لِکَی أُعْرَفَ.» «3»

من گنجى پنهان بودم که خواستم شناخته شوم، لذا مخلوقات را آفریدم تا شناخته شوم.

علاوه بر این، مظاهرش را جمال و کمال داد، تا از این طریق به ملکوت جهان هستى پى ببریم؛ با این همه فرمود: قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ «4»؛ (بگو خدا و آن گاه رهایشان کن.) زیرا نمى‏‌خواست توجّه به غیر او داشته و به مظاهر استقلال دهیم. از این رو، در بیت بعد مى‏‌گوید:

یکى بین و یکى گوى و یکى دان             بدین ختم آمد اصل و فرع ایمان‏

—————————————————————

پی‌نوشت

(1). ر. ک: سوره‏ بقره، آیه‏ 164؛ سوره‏ انعام، آیه‏ 99؛ سوره‏ یونس، آیه‏ 5، 6، 24 و 67؛ سوره‏ رعد، آیه‏ 3؛ و آیات بسیار دیگر که بیانگر آیه و نشانه بودن موجودات براى معرّفى حضرت حقّ است.

 (2). اقبال الاعمال، ص 348؛ بحارالانوار، ج 95، ص 225.

 (3). بحار الانوار، ج 84، ص 199 و 344. نیز ر. ک: شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج 5، ص 163.

 (4). سوره‏ انعام، آیه‏ 91.

منبع: کتاب راز دل، انتشارات احیاء کتاب‏، تهران‏،1383 ش‏، چاپ اول،‏ ص 410

نظرسنجی پایگاه

نظر شما درباره طرّاحی جدید پایگاه اینترنتی استاد معظّم حاج شیخ علی فروغی؟

حضرت ابالفضل العبّاس (علیه السّلام)، تجلّی توحید

فیلم/ حضرت ابالفضل العبّاس (علیه السّلام)، تجلّی توحید

کلیپی زیبا درمورد مقام والای قمر منیر بنی هاشم، حضرت ابا الفضل العبّاس علیه السّلام

رسول اکرم (ص)، تجلّی اعظم خداوند

فیلم/ رسول اکرم (ص)، تجلّی اعظم خداوند

بیانات در روز عید مبعث رسول اکرم (ص) / (1395/02/16)