اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

کد مطلب: ۸۷۷ ۱۳۹۶/۰۶/۲۴ - ۲۳:۱۹ ۳۲
قیمت نَفس آدمی

در محضر استاد فروغی (سلّمه الله)

قیمت نَفس آدمی

بسم الله الرّحمن الرّحیم

امیرالمؤمنین (علیه‎السلام) می‎فرمایند: «لَیْسَ لِأَنْفُسِکُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّهَ فَلَا تَبِیعُوهَا إِلَّا بِهَا» (نهج البلاغه، ص556)

برای انفاس شما و به یک معنا برای عمرها و جانهای شما هیچ قیمتی نیست مگر بهشت؛ آن را به بهشت بفروشید، به غیر بهشت نفروشید. حضرت برای نفس انسان نرخ تعیین می‎کند. البته این نرخ انسان‎های متوسط است.

انسان، معامله‎گر است؛ حال با چه معامله می‎کند؟ قرآن می‎فرماید: «أُولئِکَ الَّذینَ اشْتَرَوُا الضَّلالَهَ بِالْهُدى‏ فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ وَ ما کانُوا مُهْتَدینَ»(بقره،16) آنان کسانى هستند که «هدایت» را به «گمراهى» فروخته‏اند و (این) تجارت آنها سودى نداده و هدایت نیافته‏‌اند.

گاهی تجارت انسان سود نمی‎دهد و ضرر می‎کند. سرمایه از دستش رفته و «مِنَ الْخاسِرینَ»(اعراف،23) می‎شود.

تجارتی مفید است که همیشه برای انسان سود داشته باشد. آن چه انسان در دنیا به دست می‎آورد اگر دائمی نباشد، ورشکسته است. انسان اگر به فکر ابدیت خود نباشد، هر که باشد ورشکسته است.

قیمت نَفَس‎ها

به قول سعدی: «هر نفسی که می‎رود، ممد ذات است و چون برمی‎آید، مفرح ذات پس در هر نفسی دو نعمت است و بر هر نفسی شکری واجب»(گلستان سعدی)

همین نَفَس‎هاست که امیرالمؤمنین(علیه‎السلام) فرمود به بهشت بفروشید. «فَلَا تَبِیعُوهَا إِلَّا بِهَا»(نهج البلاغه، ص556)

مسابقه برای بهشت

این مطلب با آیه قرآن هم تناسب دارد. قرآن وقتی نعمت‎های بهشتی را شمرد فرمود: «وَ فی‏ ذلِکَ فَلْیَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُون»(مطففین،26) و در این نعمتهاى بهشتى راغبان باید بر یکدیگر پیشى گیرند! یعنی آن‎هایی که نفس می‎زنند، باید برای بهشت و درجات عالی آن و مقام علیین نفَس بزنند.

انسان هنگام دویدن نَفَس نَفَس می‎زند؛ یعنی برای رسیدن به بهشت بدوید. کسی که در مسابقه شرکت می‎کند، «مُتنافِس» است. مرتب نفس می‎زند و می‎خواهد مسابقه را ببرد.

قرآن می‎فرماید: «برای بهشت و لقاء الله مسابقه بگذارید» اگر درس، بحث، منبر و فعالیت ما همه مسابقه می‎شد برای بدست آوردن بهشت، دنیا و جامعه بشری آباد می‎شد!

در حالیکه انسان‎ها برای بدست آوردن دنیا مسابقه می‎دهند.

یک طرف یک سفره را ده نعمت است      یک طرف یک نان به ده جا قسمت است

ای خدای عدل و فرمانروا چیست      یک بامی در او چندین هوا؟!

وحدت در سایه توحید

چرا عالم یک بام و چندین هوا شده است؟ چون هر کدام از ما هوایی داریم. این نفس‎ها به خدا فروخته نمی‎شود. وقتی غیر خدا آمد، تشتت، دوئیت و اثنینیّت بوجود آمده و جدال و دعوا پیش می‎آید.

جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه      چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند

چرا هفتاد و دو ملت در جنگ‎اند؟ چون حقیقت برایشان تجلی نکرده است. گاهی هفتاد و دو نفریم اما هفتاد و دو ملت‎ایم. هر کدام از ما یک جور می‎اندیشیم؛ چرا؟ چون انسان در مسیری واقع نمی‎شود که خود را به خدایش بفروشد. اگر با خدا معامله کرد، به «وحدت» می‎رسد و یکی می‎شود.

عده‎ای آمدند خدمت رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) عرض کردند: یا رسول الله! حاجتی از شما داریم. حضرت فرمودند: چه حاجتی؟ گفتند: «اضْمَنْ لَنَا الْجَنَّهَ»(أمالی طوسی، ص664) بهشت را برای ما ضمانت کنید. حضرت فرمودند: ضمانت می‎کنم به یک شرط «عَلَى أَنْ لَا تَسْأَلُوا أَحَداً شَیْئا» دستتان را پیش هیچ کس دراز نکنید و فقط از خدا بخواهید؛ یعنی به احدی در عالم اعتنا نکنید. «الْیَأْسُ عَمَّا فِی أَیْدِی النَّاس‏»(نهج البلاغه، ص534) فقط به دست خدا نگاه کن و از غیر خدا چشم بپوش. همه دستها در عالم بند خداست، اگر او نخواهد، هیچ کس در عالم کاره‎ای نیست.

همه یار است و نیست غیر از یار      واحدی جلوه کرد و شد بسیار

افرادی که نزد پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) آمده بودند به حضرت تضمین دادند بگونه‎ای که حتی در سر سفره هم به کسی که کنارشان بود نمی‎گفتند لیوان آب را بده بلکه خودشان برخاسته و آب را برمی‎داشتند! یا وقتی که از بالای اسب شلاقشان روی زمین می‎ا‎فتاد به کنار دستی‎شان نمی‎گفتند شلاق را به من بده، خودشان پیاده می‎شدند و برمی‎داشتند. چرا؟ چون پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده بود: «أَنْ لَا تَسْأَلُوا أَحَداً شَیْئا» از هیچ کس سؤال نکنید.

تسبیح نَفَس‎ها

سخن رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) دستورالعمل است تا نَفَس‎های انسان برای خدا باشد و خود را به خدایش بفروشد. اگر نفَس‎هایش را به خدا فروخت، «أَنْفَاسُکُمْ فِیهِ تَسْبِیحٌ وَ نَوْمُکُمْ فِیهِ عِبَادَه»(أمالی صدوق ص93) نفَسهای او تسبیح و خواب او عبادت می‎شود. همه روزهای انسان مثل روزهای ماه رمضان می‎شود. همه شئون، افکار و اعمال انسان عبادت می‎شود. درس می‎خوانی عبادت است، نگاه می‎کنی عبادت است، غذا می‎خوری عبادت است. هر فعلی که از انسان صادر می‎شود، تبدیل به نور می‎شود.

لذا در حدیث داریم: «الْمُؤْمِنُ یَتَقَلَّبُ فِی خَمْسَهٍ مِنَ النُّورِ مَدْخَلُهُ نُورٌ وَ مَخْرَجُهُ نُورٌ وَ عِلْمُهُ نُورٌ وَ کَلَامُهُ نُورٌ وَ مَنْظَرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ إِلَى النُّور»(خصال، ج‏1، ص277) مؤمن همواره درون پنج نور حرکت می‎کند. هر مکانی که وارد و از آن خارج می‎شود، نور است. علم و کلامش نور است، قیافه‎اش هم در روز قیامت نور می‎شود؛ یعنی نوری که در دنیا بدست آورده از انسان جدا نمی‎شود و اینها نور «توحید» است.

 

تهیه و تنظیم: گروه تحقیقی پژوهشی فروغ توحید

نظرسنجی پایگاه

نظر شما درباره طرّاحی جدید پایگاه اینترنتی استاد معظّم حاج شیخ علی فروغی؟

اهل معرفت، آبروی انسانیّت

صوت/ اهل معرفت، آبروی انسانیّت

بخشی از بیانات استاد فروغی به مناسبت پنجم آذر ماه، سالگرد ارتحال عارف صمدانی حضرت آیت الله شیخ علی آقا سعادت پرور (قدس الله نفسه الزکیّه)

ولیّ الله پنهان است

صوت/ ولیّ الله پنهان است … (آذری)

در اربعین ارتحال شیخ قربان علی ترخان رحمه الله (1386)

حضرت ابالفضل العبّاس (علیه السّلام)، تجلّی توحید

فیلم/ حضرت ابالفضل العبّاس (علیه السّلام)، تجلّی توحید

کلیپی زیبا درمورد مقام والای قمر منیر بنی هاشم، حضرت ابا الفضل العبّاس علیه السّلام