اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

فهرست کتاب
کد کتاب: ۱۱۷۷ ۱۳۹۶/۰۷/۰۸ - ۰۱:۰۰ ۳۷

تحقیق عرفانی

بدان که اهل ظاهر در نکته ذکر نعبد و نستعین به صیغه متکلم مع الغیر ، با آن که عابد واحد است ، نکاتی گفته اند .

از آن جمله آن که عابد را حیله ای شرعیه به نظر رسیده که به وسیله آن عبادتش مقبول درگاه حق تعالی افتد و آن ، آن است که عبادت خود را در ضمن عبادت سایر مخلوق ، که از جمله آنهاست کمل از اولیا که حق تعالی عبادت آنها را قبول می فرماید ، تقدیم بارگاه قدس و دستگاه رحمت کند تا به این وسیله عبادت او نیز ضمنا قبول شود ؛ زیرا که از عادات کریم نیست که تبعض صفقه کند .

و از آن جمله آن که چون تشریع نماز در اول امر به جماعت بوده از این جهت به لفظ جمع ادا شده .

و ما در سر جملی اذان و اقامه نکته ای گفتیم که از آن ، کشف این سر تا اندازه ای می شود و آن آن است که اذان اعلان قوای ملکیه و ملکوتیه سالک است برای حضور در محضر ؛ و اقامه به پاداشتن آن هاست در حضور و چون سالک قوای ملکیه ملکوتیه خود را در محضر حاضر نمود و قلب که پیشوای آنهاست به سمت امامت به پای خاست فقد قامت الصلاه و المؤ من وحده جماعه (101) ، پس نعبد و نستعین و اهدنا ، تمام به واسطه این جمعیت حاضره در محضر قدس است و در روایات و ادعیه صادره از اهل بیت عصمت و طهارت که سرچشمه عرفان و شهودند ، اشاره به این معنی شده است .

و وجه دیگر که به نظر نویسنده می رسد ، آن است که چون سالک در الحمدلله جمیع محامد و اثنیه را از هر حامد و ثناجویی در ملک و ملکوت ، مقصور و مخصوص به ذات مقدس حق نمود ، و نیز در مدارک ائمه برهان و قلوب اصحاب عرفان به ظهور پیوسته که تمام دایره وجود – بملکها و ملکوتها و قضها و قضیضها – حیات شعوری ادراکی حیوانی بل انسانی دارند و حامد و مسبح حق تعالی از روی استثمار و ادراکند و در فطرت تمام موجودات – خضوعا نوع انسانی – خضوع در پیشگاه مقدس کامل و جمیل علی الاطلاق ثبت و ناصیه آنها در آستانه قدسش بر خاک است ، چنانچه در قرآن شریف فرماید : و ان من شی ء الا یسبح بحمده ولکن لاتفقهون تسبیحهم (102) و دیگر آیات شریفه اخبار معصومین که مشحون از این لطیفه الهیه است مؤ ید برهان حکمی متین است ، پس چون سالک الی الله به قدم استدلال برهانی یا ذوق ایمانی یا مشاهده عرفانی این حقیقت را دریافت ؛ در هر مقامی که هست دریابد که جمیع ذرات وجود و سکنه غیب و شهود عابد معبود علی الاطلاق و پدید آرنده خود را طلبکارند ؛ پس ، با صیغه جمع اظهار کند که جمیع موجودات در همه حرکات و سکنات خود عبادت ذات مقدس حق تعالی کنند و از او استعانت جویند .

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید ...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌نویسید.

اطلاع از
avatar