اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

فهرست کتاب
کد کتاب: ۱۱۷۷ ۱۳۹۶/۰۷/۰۸ - ۰۱:۰۷ ۲۰

تنبیه اشراقی و اشراق عرفانی

بدان ای طالب حق و حقیقت که حق تبارک و تعالی چون خلقت نظام وجود و مظاهر غیب و شهود را به حسب حب ذاتی به معروفیت در حضرت اسما و صفات فرموده – به مقتضای حدیث شریف کنت کنزا مخفیا ، فاءحببت اءن اعرف ، فخلقت الخلق لکی اعرف (111)در فطرت تمام موجودات حب ذاتی و عشق جبلی ایداع و ابداع فرموده ، که به آن جذبه الهیه و آتش عشق ربانی متوجه به کمال مطلق و طالب و عاشق جمیل علی الاطلاق می باشند و برای هر یک از آنها نوری فطری الهی قرار داده که به آن نور طریق وصول به مقصد و مقصود را دریابند و این نار و نور ، یکی رفرف وصول ، و یکی براق عروج است – و شاید ((براق )) و ((رفرف )) رسول خدا صلی الله علیه و آله رقیقه این لطیفه و صورت متمثله ملکیه این حقیقت بوده – و لهذا از بهشت ، که باطن این عالم است ، نازل شده .

و چون موجودات نازل شده اند در مراتب تعینات و محجوب شده اند از جمال جمیل محبوب جلت عظمته ، حق تعالی با این نار و نور آن ها را از حجب تعینات ظلمانیه و انانیت نورانیه با اسم مبارک ((هادی )) که حقیقت این رقایق است خارج کند ، و به اقرب طرق به مقصد حقیقی و جوار محبوب خود برساند ؛ پس ، آن نور ((هدایت )) حق تعالی ، و آن نار ((توفیق )) الهی و سلوک به طریق اقرب ((صراط مستقیم )) است و حق تعالی بر آن صراط مستقیم است و شاید اشاره به این هدایت و این سیر و این مقصد باشد آیه شریفه ما من دابه الا هو آخذ بناصیتها ان ربی علی صراط مستقیم (112) چنانچه برای اهل معرفت ظاهر است .

و باید دانست که هر یک از موجودات را صراطی خاص به خود و نور و هدایتی مخصوص است : و الطرق الی الله بعدد اءنفاس الخلائق (113) . و چون در هر تعین حجابی است ظلمانی و در هر وجود و انیت حجابی است نوارنی ، و انسان مجمع تعینات و جامع وجودات است ، محجوبترین موجودات است از حق تعالی و شاید اشاره به این معنی باشد آیه کریمه ثم رددناه اسفل سافلین (114) . و از این جهت ، صراط انسانی طولانی تر و ظلمانی تر صراطها است و نیز چون ((رب )) انسان حضرت اسم الله اعظم است که ظاهر وباطن و اول و آخر و رحمت و قهر و بالاخره اسمای متقابله نسبت به او علی السواء است ، از برای خود انسان در منتهای سیر باید مقام برزخیت کبری حاصل شود ؛ و از این جهت صراط او ادق از همه صراطها است .

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید ...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌نویسید.

اطلاع از
avatar
wpDiscuz