اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

فهرست کتاب
کد کتاب: ۱۱۷۷ ۱۳۹۶/۰۷/۰۸ - ۰۰:۵۹ ۲۱

تنبیه اشراقی

از بیانات این رساله معلوم شده است نکته عدول از غیبت به خطاب و این گرچه خود یکی از محسنات کلام و مزیتهای بلاغت است که در کلام فصحا و بلغا بسیار و موجب حسن کلام ، و خود التفات از حالی به حالی رفع سئامت از مخاطب کند و نشاطی تازه به روح او بخشد ، ولی چون نماز معراج وصول به حضرت قدس و مرقاه حصول مقام انس است، در این سوره شریفه دستور این ترقی روحانی و مسافرت عرفانی را میدهد و چون بنده در اول سلوک الی الله در حجب ظلمانیه عالم طبع و نورانیه عالم غیب محبوس و محجوب است و سفر الی الله خروج از این حجب است به قدم سلوک معنوی و در حقیقت مهاجرت الی الله رجوع از بیت نفس وبیت خلق است ، الی الله ترک کثرات و رفض غبار غیریت و حصول توحیدات و غیبت از خلق و حضور لدی الرب است ، و چون در آیه شریفه مالک یوم الدین کثرات را منطوی در تحت سطوع نور مالکیت و قاهریت دید ، حالت محو از کثرت و حضور در حضرت دست دهد و با مخاطبه حضوریه و مشاهده جمال و جلال تقدیم عبودیت کند و خداخواهی و خدابینی خود را به محضر قدس و محفل انس برساند .

و شاید نکته این که با ضمیر ((ایاک )) تاءدیه این مقصد را می کند ، برای آن باشد که این ضمیر راجع به ذات است مضمحلا فیه الکثرات ؛ پس ، سالک را ممکن است در این مقام حالت توحید ذاتی دست دهد و از کثرت اسما و صفات نیز منصرف و وجهه قلب حضرت ذات بی حجب کثرات شود و این آن کمال توحید است که امام موحدان و سرحلقه عارفان و پیشوای عاشقان و سر سلسله مجذوبان و محبوبان ، امیرالمؤ منین صلوات الله علیه و اولاده المعصومین فرماید : و کمال التوحید نفی لصفات عنه (100) . زیرا که صفت را وجهه غیریت و کثرت است ، و این توجه به کثرت – ولو کثرت اسمایی – از سرایر توحید و حقایق تجرید بعید است ؛ و لهذا شاید سر خطیئه آدم علیه السلام توجه به کثرت اسمایی است که روح شجره منهیه است .

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید ...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌نویسید.

اطلاع از
avatar
wpDiscuz