اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

فهرست کتاب
کد کتاب: ۹۶۹ ۱۳۹۶/۰۷/۰۳ - ۰۰:۴۵ ۳۲۱

مقام توجه به عالم کثرت در عین شهود عوالم ربوبی

مخفی نماند که سیر و سلوک سالک منافاتی با بود و هستی در عالم مادّه ندارد و بساط کثرت خارجیّه به حال خود باقی خواهد بود ، و سالک در عین کثرت در وحدت است . بعضی فرموده اند : مدّت سی سال در میان مردم بودم و اینان گمان می کردند که من با ایشان مراوده دارم و با ایشان معاشرم و حال آنکه در این مدّت من بجز خدا کسی را ندیده و نشناختم .

این حال بسیار مهمّ و حائز اهمیّت است چه در ابتدای امر این حال ممکن است فقط در یک لحظه پدید آید ولی کم کم شدّت می یابد و به طول ده دقیقه یا بیشتر و سپس یک ساعت یا بیشتر و بعدا به عنایات الهیّه ممکن است از حال گذشته و مقام گردد . این حال را در لسان اخبار و بزرگان بقاء به معبود نامند . و به این مرتبه از کمال نتوان رسید مگر پس از حصول فناء کلّی از هستی موجودات در ذات حضرت احدیّت . در این حال سالک چیزی را نمی بیند مگر ذات قدس الهی .

نوشته اند : از یکی از مجذوبین که به نام بابا فرج الله مجذوب بوده و جذبه الهیّه دامنگیرش شده بود سؤال کردند که دنیا را برای ما توصیف کن . در پاسخ گفت : از آن وقت که من چشم گشودم دنیا را ندیده ام تا اکنون برای شما توصیف کنم [22] .

از این شهود در ابتدا که هنوز قوّت نیافته است تعبیر به “حال” می نمایند و در این موقع غیر اختیاری سالک است ولی در اثر شدّت مراقبت با توفیقات الهیّه از حال گذشته به «مقام» می رسد و در این موقع اختیاری سالک است . بدیهی است سالک قوی آن کسی است که در عین شهود این احوال متوجّه عالم کثرات بوده و هر دو عالم را اداره نماید . و این مرتبه بسیار عالی و رفیع است و دسترسی به آن در نهایت صعوبت ، و شاید اختصاص به انبیاء و اولیاء و هر کس را که خدا بخواهد ، داشته باشد ، چون در عین اشتغال به نعمت لی مع الله حالات لا یسعها ملک مقرّب [23] جلوات و ظهورات انَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ [24] از ایشان هویدا و ظاهر می گردد .

اگر کسی گوید که این مناصب اختصاصی بوده و وصول به این ذروه از معارف الهیّه منحصرا راجع به انبیاء عظام و ائمّه معصومین – صلوات اللّه و سلامه علیهم اجمعین – است و دیگران را به هیچ وجه من الوجوه بدان راه نیست ؛ در جواب گوئیم : منصب نبوّت و امامت امری است اختصاصی ، ولی وصول به مقام توحید مطلق و فناء در ذات احدیّت که تعبیر از او به ولایت می شود ابدا اختصاصی نیست و دعوت انبیاء و ائمّه علیهم السلام امّت را بدین مرحله از کمال است . حضرت رسول اکرم صلّی اللّه علیه و آله امّت خود را دعوت فرموده اند که به آن جائی که پای خود را گذارده اند پا گذارند و این مستلزم امکان سیر به آن مقصد است و الا لازم می آید دعوت لغو باشد . لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللهِ اسْوَهٌ حَسَنَهٌ لِمَنْ کَانَ یَرْجُوا اللَهَ وَ الْیَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَکَرَ اللَهَ کَثیر [25]

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید ...

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک در  
اطلاع از