اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

فهرست کتاب
کد کتاب: ۹۶۹ ۱۳۹۶/۰۷/۰۴ - ۰۳:۰۵ ۴۶

بیستم: کتمان سرّ

و این از شرائط بسیار مهمّ سلوک است و بزرگان طریق در این شرط اهتمام بسیار نموده و به شاگردان خود سفارش های مهمّ نموده و توصیه را به حدّ مبالغه رسانیده اند ، خواه در عمل و اوراد و اذکار باشد و خواه در واردات و مکاشفات و حالات ، حتّی در مواردی که تقیّه غیر ممکن و افشاء سرّ نزدیک می گردد توریه را از لوازم و دستورات شمرده اند و حتّی آنکه اگر کتمان سرّ مستلزم ترک عمل و ورد است باید دست از عمل بردارد : وَ اسْتَعینُوا عَلَی حَوائِجِکُمْ بِالْکِتْمَانِ . [63]

در اثر تقیّه و کتمان سرّ ، مصائب و شدائد به مقدار معتنابهی پائین می آید و ترک تقیّه موجب کثرت فتن و بلایا و مصائبی است که بر سالک روی آور می شود ، و علاوه هنگام بروز مشکلات با تحمّل و صبر باید قدم در راه نهاد و پیروز شد : وَ اسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاهِ وَ انَّهَا لَکَبیرَهٌ الا عَلَی الْخَاشِعینَ . [64] مراد از صلاه در این آیه مبارکه همان معنای لغوی است ، یعنی توجّه به پروردگار عظیم ، بنابراین با یاد خدا صبر و تحمّل کردن و دندان روی جگر گذاشتن موجب تخفیف شدائد و مصائب و عامل مهمّ پیروزی است . و لهذا دیده می شود که همین مردمی که در خانه های خود از بریدن دستشان گریان می شوند در میدان جهاد و مبارزه با دشمنان دین از قطع شدن دست و پا و سایر جوارح و اعضاء هیچگونه بیمی نداشته و در خود ضعف و هراسی احساس نمی نمودند . روی این قاعده کلّیّه أئمّه طاهرین – صلوات الله و سلامه علیهم أجمعین – در کتمان اسرار توصیه های فراوان و سفارش های عجیبی فرموده اند حتّی ترک تقیّه را از گناهان بزرگ به شمار آورده اند .

روزی أبو بصیر [65] از حضرت صادق علیه السّلام سؤال کرد که : قلت له : اخبرنی عن الله عزّ و جلّ هل یراه المؤمنون یوم القیمه ؟ قال : نعم و قد رأوه قبل یوم القیمه ، فقلت : متی ؟ قال : حین قال لهم : أ لست بربّکم ؟ قالوا : بلی . ثمّ سکت ساعه ثمّ قال : و انّ المؤمنین لیرونه فی الدّنیا قبل یوم القیمه ، أ لست تراه فی وقتک هذا ؟ قال أبو بصیر : فقلت له : جعلت فداک فاحدّث بهذا عنک ؟ فقال : لا ، فانّک اذا حدّثت به فانکره منکر جاهل بمعنی ما تقوله ثمّ قدّر انّ ذلک تشبیه کفر . و لیست الرّؤیه بالقلب کالرّؤیه بالعین ، تعالی الله عمّا یصفه المشبّهون و الملحدون .

«آیا می توان خدا را در قیامت دید ؟ چون اشاعره عقیده دارند که خدا را در قیامت و سرای دگر همه مردم می بینند البتّه به نحو تجسّم – تعالی الله عمّا یقول الظّالمون علوّا کبیرا – حضرت فرمودند : در این دنیا هم می توان دید همانطور که الآن در این مجلس خودت خدا را دیدی . ابو بصیر عرض کرد : یابن رسول الله اجازه می فرمائید این را برای دگری نقل کنم ؟ حضرت فرمودند : نقل مکن زیرا مردم نتوانند حقیقت آن را ادراک نمایند و لهذا گمراه می شوند» .

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید ...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌نویسید.

اطلاع از
avatar