اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَ لاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضَ وَ لاَ یَۆُودُهُ حِفْظُهُمَا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ، لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُۆْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَیَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ، اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

فهرست کتاب
کد کتاب: ۹۶۹ ۱۳۹۶/۰۷/۰۴ - ۰۰:۲۶ ۴۶

چهاردهم: جوع و کم خوری

به اندازه ای که باعث بر ضعف نگردد و احوال را مشوّش ندارد . قال الصادق علیه السّلام : الجوع ادام المؤمن ، و غذاء الرّوح ، و طعام القلب . [60] زیرا گرسنگی موجب سبکی و نورانیّت نفس می گردد و فکر در حال گرسنگی می تواند به طیران درآید . غذای زیاد خوردن و سیر بودن ، نفس را ملول و خسته و سنگین می کند و از سیر در آسمان معرفت باز می دارد . صوم و روزه از عبادات بسیار ممدوح است ، و در روایت معراجیّه که خطاب و تکلّم خدا با حبیبش رسول الله صلّی اللّه علیه و آله بیان می شود و مصدّر به «یا احمد» است و در «ارشاد» دیلمی و هفدهم «بحار الأنوار» مفصّلا مذکور است ، خطابات عجیبی در باره جوع دارد و مزایای این امر را در سیر و سلوک به طرز شگفت انگیزی بیان می کند . مرحوم استاد قاضی – رضوان الله علیه – روایتی غریب در باره جوع بیان می فرمود و محصّلش آنکه :

«در زمان انبیاء سلف سه نفر رفیق گذرشان به دیار غربت افتاد ، شب فرارسید ، هر یک برای تحصیل غذا به نقطه ای متفرّق شدند لیکن با یکدیگر میعاد نهادند که فردا در وقت معیّن در آن میعادگاه یکدیگر را ملاقات کنند ، یکی از آنها میهمان بود و دیگری به میهمانی شخصی درآمد و چون سوّمی جائی نداشت با خود گفت به مسجد می روم و میهمان خدا می شوم ، و تا صبح در آنجا به سر برد و همچنان گرسنه باقی بود . صبحدم در میعاد خود هر سه نفر حضور یافتند و هر یک سرگذشت خود را بیان کردند . از جانب خدای تعالی به نبیّ آن زمان وحی رسید که به آن میهمان ما بگو : ما میهمانی این میهمان عزیز را قبول کردیم و خود میزبان او شدیم و برای او در صدد تهیّه بهترین غذاها برآمدیم لکن در خزانه غیب خود تفحّص کردیم بهتر از گرسنگی غذائی را برای وی نیافتیم» .

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید ...

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌نویسید.

اطلاع از
avatar